Geschiedenis van Special Needs Judo in Nederland

De oprichter van Sportbelang voor het Gehandicapt Kind (SGK) was een judoka. Loek van Hal startte in 1963 met lesgeven van Judo aan gehandicapte kinderen, daartoe gevraagd door een schoolhoofd dat had vernomen van de postieve effecten op mensen met een beperking. In een kleine dojo aan de Laan van Meerdervoort in Loosduinen begon dhr. van Hal les te gevveen aan kinderen die, in de terminologie van die tijd, “achterlijk” waren. It was een historisch moment, want tot die tijd waren er eigenlijk geen sportgelegenheden voor de “achterlijke” medemens.

Wie nu gaat kijken in Loosduinen ziet het gemak en het plezier waarmee deze kinderen sport beoefenen en het is eigenlijk onvoorstelbaar dat in die tijd sport voor gehandicapten werd beschouwd als ongezond, onnodig en absurd. Maar op het moment dat Loek van Hal voor zijn eerste klas stond voelde hij een verantwoordelijkheid die hem tot nu toe niet heeft verlaten (85 jaar oud in 2015, fragiel maar ongebroken)

Hij begon met lesgeven aan die eerste groep van 17, and wanneer “experts” hem waarschuwden dat hij agressie bij zijn studenten kon losmaken, dan haalde hij zijn schouders op en dacht aan de blije ghezichten van zijn judoka, en de fysieke en mentale voordelen die zij behaalden bij het volgen van de Zachte Weg.

Loek zou later, in 1965, de SGK oprichten, nog steeds een van de leidende organisaties op het gebied van sport voor gehandicapte kinderen (overigens niet te verwarren met de NSGK)

In de jaren 80 pakte een andere judoka het vaandel op van Judo voor gehandicapten. In die tijd werd het G-Judo genoemd aangezien de meeste sportteams een G-team hadden waarin de gehandicapte sporters werden opgenomen.

Ben van de Eng was een gymleraar die begon te werken met gehandicapten onder de vlag van de Stichting Prisma, toendertijd een grote organisatie die zich bezighield met het leveren van allerlei vrijetijdsbesteding aan gehandicapten.

In 1993 voegde Tycho van der Werff zich bij Ben, en de twee vormden al gauw een formidabel team dat standaards ontwikkelde voor classificatie (Het Functional Classification System dat internationaal wordt toegepast), aangepaste regels en de mogelijkheid ontwikkelde voor de judoka om eindelijk een dangraad te behalen.

Ook bedachten zij de term “Special Needs Judo” in plaats van G-Judo hoewel de laatste term in gebruik bleef tot 2016, toen zij officieel door de JBN werd vervangen door A-Judo, voor Aangepast Judo.

Toen Ben van de Eng overleed in 2015 ging de Special Needs Judo Foundation door een periode van transitie en professionalisering. Ons jaarlijkse toernooi in Beverwijk is groter dan ooit en trekt judoka van over de hele wereld. Studiereizen naar Japan zijn een regelmatig verschijnsel en de kennis over Judo-kata neemt almaar toe.

In augustus 2019 schreven twee van de SNJF-judoka historie door als eerste judoka met Down’s syndroom deel te nemen aan een officieel EK, in Gran Canaria.