Een hartekreet van onze hoofdtrainer

Beste judoka’s, ouders, bestuurders

Het bestuur van Special Needs Judo Foundation vraagt uw aandacht voor een nood- en hartenkreet van onze trainer van BTR judo Tycho van der Werff. Tycho heeft, samen met Ben van der Eng en anderen, er voor gezorgd dat onze judosport onderdeel is geworden van de Special Olympics. Daarnaast is Tycho verantwoordelijk voor de divisioning en samenstelling van de poules bij regionale- en nationale spelen, de European Games en World Summer Games. Bovendien helpt hij al 22 jaar meerdere Special Needs toernooi organisaties bij het maken van poules.

Het bestuur van SNJF onderschrijft de hartenkreet van haar trainer volledig.

Tycho schrijft het volgende:

Ik vind dat ik nu toch echt iets onder uw aandacht moet brengen. De laatste paar jaar is er duidelijk een “nieuwe” groep SN-judoka’s bijgekomen. Deze groep judoka’s ontstijgt het door ons beschreven en vastgestelde niveau 1: “een SN-judoka die een Shiai kan maken tegen een reguliere clubjudoka”.
Een reguliere clubjudoka is iemand die over het algemeen geen wedstrijden draait en puur voor zijn plezier de judosport beoefent. De “nieuwe” groep judoka’s met een beperking, zijn echter in staat zijn om tegen wedstrijdjudoka’s te judoën en zelfs te winnen bij reguliere internationale toernooien. De meeste van ons kennen die “nieuwe” groep SN-judoka’s wel!

Er zijn twee stellingen die ik om me heen hoor:

1. Wanneer een judoka in staat is om regulier te judoën en wedstrijden te draaien, dan moet hij dat doen en niet meer bij SN toernooien deelnemen.
Of..

2. Wanneer er indicatie beperking is, heeft de judoka het recht om mee te doen met Special Needs Toernooien. 
Let op: Coaches en judoka’s vergissen zich door te denken dat ze met deze indicatie beperking ook deel mogen nemen aan de Special Olympics. Dat is onjuist. Bij de Special Olympics geldt de bepaling dat de SN-Judoka een verstandelijke beperking moet hebben, met een IQ onder de 75.

Voor beide uitgangspunten is wat te zeggen, waarbij je bij de eerste stelling heel erg afhankelijk bent van de integriteit van judoka’s en trainers, en dat je controleurs moet gaan aanstellen die hierop controleren en judoka’s moeten gaan excluderen van toernooien. Dit geeft heel veel rompslomp en controles die niet uitvoerbaar en zeker niet waterdicht zijn en dus fraudegevoelig. Hiermee gaan we dan dus een negatieve kant op. Dit lijkt mij geen optie ook al vraag ik mij ook steeds vaker af waarom bepaalde judoka’s meedoen met het Special Needs wanneer ze ook succesvol kunnen zijn in het reguliere circuit. Stelling twee heeft daardoor de voorkeur, want het creëert mogelijkheden voor SN judoka’s die het vroegere SN te makkelijk vonden maar door hun beperking (bv. blind, doof, amputatie) niet of heel weinig toernooien kunnen draaien. Met de komst van deze judoka’s creëer je dus mogelijkheden voor mensen met een breder spectrum van beperkingen, maar dat houdt wel in dat we scherp moeten gaan kijken naar de veiligheid van de “oude” groep SN Judoka’s.

We hebben met een aantal coaches om tafel gezeten en het werd duidelijk dat het nog even te vroeg is om een nieuw SN-niveau te introduceren. Dit betekent dat de huidige niveaus blijven en deze “nieuwe” groep judoka’s ingevoegd worden bij niveau 1 .
Maar dit betekent dan ook dat het niveauverschil tussen 1 en 2 zo groot wordt, dat de veiligheid in geding komt.

Afgelopen weekend was ik op een SN judo toernooi, waarbij dit weer heel duidelijk werd. Met heel veel geluk liep een worp van een “super” niveau 1 tegen een niveau 2 judoka met een sisser af. De niveau 2 judoka was gelukkig een van de beteren in zijn groep, maar hij kwam toch met zijn hoofd op de mat en zijn nek klapte achterover. Dit had een ernstige blessure kunnen worden en het was helaas niet de eerste keer dat ik de afgelopen twee jaar een gevaarlijke situatie heb gezien, door het feit dat een “super” niveau 1 tegen een niveau 2 komt te staan. We moeten door dit kwalijke fenomeen nu echt niveau 1 niet meer combineren met niveau 2. Voorheen en onder naar mijn mening normale omstandigheden was het mogelijk dat niveau 1 tegen 2 kon, 2 tegen niveau 3 enzovoort. En ook natuurlijk met de restrictie dat bijvoorbeeld een niveau 1 niet tegen een niveau 3 mocht uitkomen. Enzovoort.

Dus mijn stelling is: door het opgelopen niveauverschil binnen niveau 1 en daarmee ook tussen niveau 1 en niveau 2, is het onmogelijk dat een niveau 1 judoka tijdens een wedstrijd uitkomt tegen een niveau 2 judoka!

Ik doe een beroep op iedereen die met SN-judo te maken heeft om vierkant achter mijn stelling te gaan staan. Anders gaan er in de nabije toekomst hele nare blessures ontstaan of erger. Daarnaast kunnen we een halt roepen tegen het fenomeen, dat de niveau 2 judoka’s gaan afhaken om mee te doen met toernooien. De judoka’s en hun coaches willen niet de (vervelende!) kans lopen om tegen een “super” 1 judoka te moeten uitkomen.

 

Er moet mij nog iets van het hart.

Judo en zeker Special Needs Judo is een sport van eer en sportiviteit. Dit is iets wat ik helaas in het Special Needs Judo steeds minder en minder tegen kom. Volgens mij gaan we bij onze sport uit van het principe: “persoonlijke groei en algemeen welzijn”. Dit houdt in dat een judoka, met de juiste begeleiding van zijn coach, altijd streeft naar het verbeteren van zichzelf met respect voor de andere judoka. Ook voor de coach geldt deze gouden regel van persoonlijke groei en algemeen welzijn. Dus een judoka moet niet bewust voor een lager niveau opgegeven worden. Op zo’n manier winst behalen is wel erg goedkoop en in strijd met ons principe van “algemeen welzijn”. Op zo’n manier winnen is in strijd met “persoonlijke groei” en wat hebben de andere  judoka’s in zo’n poule er aan, indien ze kansloos moeten strijden met een judoka van een hoger niveau? Het is angstig, gevaarlijk en ze hebben geen sportieve kans op een succesvolle partij en/of de winst, maar……

Het kan nog erger!

Helaas zie en hoor ik ook dat er getraind wordt op het opzettelijk pijn doen van de ander. Onder meer door trappen tegen de enkels of een arm tegen het hoofd van de tegenstander slaan. Bij maté even de tegenstander een zet geven of zelfs op de tegenstander gaan staan. En..

Het kan nóg erger!

Er is tijdens Beverwijk 2015 zelfs door een coach geroepen “schop hem nog harder dan geeft hij vanzelf wel op”.
Dit kan niet, dit is verwerpelijk. Niet bij het reguliere judo en zeker ook niet bij ons Special Needs Judo. 

Persoonlijke groei en algemeen welzijn kun je nooit bereiken door onder je niveau te judoën of het opzettelijk pijn doen van de ander. Kun je als coach of judoka met goed fatsoen in de spiegel kijken door dit soort zaken te doen of aan te moedigen? Ik vraag me dan toch echt af of judo wel de sport is voor jou, indien je dit soort zaken, zoals hierboven beschreven, doet of aanmoedigt.

Judo en zeker Special Needs Judo is een sport van eer en sportiviteit. Dat moeten we met z’n allen in ere houden. Laten we, indien we dergelijke praktijken tegen komen, die onsportieve coaches aanspreken op hun afschuwelijk gedrag.

Vrijwel alle Special Needs Judoka’s, hun coaches en het bestuur van SNJF hopen dat u mijn oproep steunt en samen met ons er naar wil streven om onze mooie judosport een sport van eer en sportiviteit te laten zijn.!!!!!!

Tycho van der Werff

Reacties zijn gesloten.